i tyle

I tyle

I tyle

Przez cuda lasów
mówisz do mnie Panie,
przez ich tajemnię.
A ja się pytam,
czemu nienazwanie
tego jest we mnie.


Poprzez te lasy
każdy ich szczegół
i co w ogóle,
wyznaczasz brzozę
bym czuł jak boże
może być czułe.


Przed Tobą w drzewie,
Boże mój klękam
i głowę chylę
przed pięknem dobra
i dobrem piękna,
i tyle.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

dziesięć − cztery =